شنبه ٢٧ آبان ١٣٩٦ sirlik
 
صفحه اصلی|ایران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
پارک غلبه تاجیکستان-بنای یادبود
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

در نشست مولوی پژوهی در تاجیکستان مطرح شد؛

نقش مولوی در پیوند اقوام مشرق زمین

به گزارش خبرنگار مهر، نخستین نشست از سلسله نشست‌های فرهنگی و ادبی رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در تاجیکستان با موضوع «مولوی پژوهی و مثنوی خوانی» امروز ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ در محل کتابخانۀ رودکی این رایزنی در شهر دوشنبه برگزار شد.

در این نشست که جمعی از علاقه‌مندان مولانا حضور داشتند، ابراهیم خدایار، رایزن فرهنگ کشورمان در تاجیکستان دربارۀ زندگی و آثار مولانا، جایگاه شاعری و میراث معنوی این شاعر بزرگ فارسی زبانان در جهان سخن گفت.

خدایار در این نشست در بیان فشرده ای از زندگی مولانا جلال الدین بلخی (۶۰۴-۶۷۲ق) با اشاره به نسبت مولانا با زندگی تاجیکان در ماوارءالنهر و خراسان کهن گفت: خردسالی و نوجوانی مولانا تا سیزده سالگی وی که به مهاجرت همیشگی مولانا از بلخ به قونیه (۶۱۶ یا ۶۱۷ق) منجر شد، با خراسان بزرگ و شهرهای کنونی آسیای مرکزی در کشورهای ازبکستان و تاجیکستان پیوند شگفت انگیزی دارد، این پیوند با ازدواج مولانا با گوهرخاتون، فرزند خواجه لالای سمرقندی ابدی شد؛ هم از این روست که خاطرات این دوران و نشانه‌های این فرهنگ در جای جای آثار مولانا، بویژه در داستان ‌های مثنوی و ابیات شورانگیز آن جلوۀ خاصی دارد.

وی در ادامه با اشاره به روایت‌های تولد مولانا در بلخ گفت: اینکه در شرق مولوی را با پسوند بلخی می‌شناسند، سخن مشهوری است؛ اما روایات دیگری دربارۀ زادگاه مولانا در ناحیۀ وخش تاجیکستان امروزی وجود دارد که از زاده شدن مولوی در سفرهای تبلیغی پدرش، بهاءالدین ولد به مناطق ماوراءالنهر در ترمذ، وخش و سمرقند حکایت دارد. این نکته را مولوی پژوهان غرب ازجمله فریتز مایر، فرانکلین دی لویس و آنه ماری شمیل نیز متذکر شده اند.

رایزن فرهنگی کشورمان در ادامه با اشاره به اقامت کوتاه مدت و متناوب پدر مولانا در مناطق یاد شده، زندگی مولوی را در سال ۶۰۹ق، زمانی که وی پنج سال بیشتر نداشت، در سمرقند قطعی دانست و شخصیت پررنگ کنیزک سمرقندی در نخستین داستان مثنوی، پادشاه و کنیزک را یادگار خاطرات این دوران در این شهر باستانی برشمرد.

ابراهیم خدایار، نویسندۀ کتاب دعا در مثنوی، در پایان نشست نخست با اشاره به جنجال‌های اخیر انتساب مولانا به کشوری خاص و لزوم پرهیز از این گونه مسائل حاشیه ای گفت: اینکه مولانا متعلق به فرهنگ بزرگی به نام اسلام است، شکی در آن نیست؛ وی در مقدمۀ دفتر نخست مثنوی اثر خود را کشاف قرآن می‌نامد؛ به همین دلیل بدون فهم قرآن نمی‌توان مثنوی را که در حقیقت تفسیر ادبی و عرفانی قرآن کریم است، درک کرد.

وی افزود:: از سوی دیگر این کتاب به زبان فارسی با گویش خراسانی قرن ششم و هفتم سروده شده، و نشانه ‌های گویشی آن هنوز هم به طور زنده در شهرهای فارس تاجیک زبان آسیای مرکزی دیده می‌شود؛ بنابراین باید گفت مولوی و میراث این شاعرِ بزرگِ عارف، نقش بی بدیلی در پیوند اقوام گونه گون زبان مشرق زمین دارد و علاوه بر شرق، کسان بی شماری در غرب نیز به آثار وی علاقه مند هستند.

به گفته رایزن فرهنگی کشورمان در تاجیکستان، مولوی متعلق همۀ کسانی است که می‌خواهند وصال به حق را از دریچۀ نگاه مولوی تجربه کنند؛ بنابراین هر کس بیشتر در این زمینه تلاش کند، مولوی متعلق به اوست؛ البته بدیهی است فارسی زبانان از آثار مولوی لذت بیشتری می‌برند.

کمال صادقی،خبرنگار حوزه کتاب ورسانه مهر

 

 


١٨:٤٢ - پنج شنبه ٢١ مرداد ١٣٩٥    /    شماره : ٦٥٧٤٨٧    /    تعداد نمایش : ٣٦٨


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
تعیین جهت قبله- قبله نما

پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری

كتابخانه ديجيتال سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

حرم مطهر

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي

پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي

فرهنگستان زبان و ادب فارسي

پژوهشگاه

بنیاد سعدی

انجمن

رودکی

سفارت

مرکز منطقه ایی اطلاع رسانی علوم وفناوری

پایگاه استنادی علوم جهان اسلام
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 510911
بازدید امروز : 146
بازدید این صفحه : 935255
بازدیدکنندگان آنلاين : 5
زمان بازدید : 2.3907

صفحه اصلی|ایران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت